Өвсөн саравчны гэрэлт шөнө: Анхны амт

Өвсөн саравчны гэрэлт шөнө: Анхны амт Хангайн нурууны хөх манан дундаас саран авхай аажуухан мандаж, хээрийн салхи агь таанын анхилуун үнэрийг зуслангийн дэнжээр нэг сэвэлзүүлнэ. Зуны налгар үдэш хэдийнэ шувтарч, одод тэнгэрийн заадсаар асгаран буух агшинд, хот айлын захад орших өвсөн саравчны харанхуй дотор хоёр залуу зүрх ана мана цохилон байлаа. Тэмүүлэн, Туяа хоёр арван найман насны босгыг дөнгөж алхсан, бие биедээ уусах хүсэлдээ хөтлөгдсөн залуус. Тэдний хувьд энэ шөнө зүгээр нэг учрал биш, харин хүүхэд наснаасаа хагацаж, жинхэнэ эр, эм болон хувирах нууцлаг босго байв. Саравчны доторх хатаасан өвсний хурц бөгөөд тааламжтай үнэр хамар цоргиж, гадаах царцаахайны жигд чимээ тэдний түгшүүртэй хэрнээ хүлээлттэй амьсгалыг дарах мэт. Тэмүүлэн чичирч буй гараараа Туяагийн зөөлөн алгыг атгахад бүсгүйн биеэр цахилгаан гүйх шиг болов. "Чи айж байна уу?" гэж залууг шивнэхэд Туяа хариу хэлэхийн оронд Тэмүүлэнгийн мөрөнд нүүрээ нааж, гүнзгий амьсгаа авлаа. Түүний нимгэн даавуун цамцны цаанаас залуугийн биеийн халуун илч төөнөж, доторх нууцхан сэрлийг нь өдөөнө. Тэмүүлэн зориг гарган бүсгүйн эрүүнээс зөөлөн өргөж, уруул дээр нь үнсэв. Эхэндээ зөөлөн, тэмтэрсэн мэт байсан үнсэлт аажмаар гүнзгийрч, тэдний хэл бие биенээ эрж хайхдаа анхны таашаалын допамин тархиар нь нэг тархахыг мэдэрлээ. Тэмүүлэнгийн гар аажуухан доошилж, Туяагийн дөнгөж товойж буй булбарай хөхөн дээр буув. Цамцны гаднаас атгахад ч бүсгүйн хөхний товч хэдийнэ чинэрч, залуугийн алгыг ирвэгнүүлнэ. Туяа таашаалдаа аяндаа дуу алдан, нүдээ анихад Тэмүүлэн түүний цамцны товчийг нэг нэгээр нь тайлж эхлэв. Сарны гэрэл өвсөн саравчны завсраар тусаж, Туяагийн цав цагаан, ямар ч совингүй цээжийг гэрэлтүүлэхэд Тэмүүлэнгийн нүд бүлтийж, "Чи ямар үзэсгэлэнтэй юм бэ..." хэмээн өөрийн эрхгүй уулга алдав. Тэрээр бүсгүйн хөхийг алгандаа багтаан базаж, чинэрсэн ягаан товчийг нь хэлээрэй зөөлөн тойруулан долоож эхлэхэд Туяагийн бэлхүүс өөрийн эрхгүй нумран, залуу руу улам наалдана. Тэмүүлэнгийн доор байгаа хатуу бөгөөд халуун шодой нь өмднийх нь цаанаас тэсрэх дөхөж, бүсгүйн хэвлийд хүчтэй тулна. Тэрээр өөрийнхөө болон Туяагийн өмдийг сандран тайлахад, Туяагийн хэзээ ч хүн хүрээгүй, нандин умдагны зөөлөн үснүүд ил гарлаа. Залуу бүсгүйн гуяны дотор талыг илж дээшлэхэд, Туяагийн үтрээ хэдийнэ анхны дурлалын чийгээр норж, халуун агаар төөнүүлж байв. Тэмүүлэн хуруугаа бүсгүйн үтрээний уруулнууд дээгүүр зөөлөн гүйлгэхэд, Туяа хөлөө өөрийн эрхгүй алцайж, залууд бүрэн боломжийг олгов. "Тэмүүлэн... аах, зөөлөн..." хэмээн бүсгүй тачаадан ёолоход, Тэмүүлэн түүний умдагны дээд талд байх